راینر ماریا ریلکه o

 آن که اکنون خانه ای ندارد ، دیگر خانه ای نخواهد ساخت
آن که اکنون تنهاست ، تنهایی اش دیری خواهد پایید
بیدار خواهد شد ، خواهد خواند ، نامه های بلند خواهد نگاشت
و در معبرهای پردرخت ، نا آرام پرسه خواهد زد ،
وقتی برگ ها در باد روان اند .  

 راینر ماریا ریلکه o

 ترجمة : فرزدق الأسديo

من لم يملک الآن بيتاً سوف لن يقيم بيتا

من يکن الآن وحيداً ستدوم عزلته طويلا

سيستيقظ ، سوف يطالع ، سوف يکتب رسائل طويلة

و سيتسکع قلقاً في الطرقات المشجرة

بينما تتطاير الأوراق . 

o  Rainer Maria Rilke

أنا أخاطب الموت "هو"

o ضياء الدين شفيعي

o ترجمة : فرزدق الأسدي

(2)

إحتسينا الشاي

وامتلأ

جدول الكلمات المتقاطعة

لكن

كان وحده

من غادر الحانة .

سوگ سروده ای برای حافظ شیرازی

o عبدالوهاب البیاتی

o ترجمه : فرزدق اسدی

[ترجمه اين شعر پيش از اين در مجله ی "شعر" ـ البته با ممیزی خود مجله ـ شماره ی 27 به چاپ رسيده است ]

پيش در آمد ... سوگ سروده ای برای عبدالوهاب البياتي :

همين اواخر دهمين سال گرد درگذشت عبدالوهاب البياتي را پشت سر گذاشتيم . حدود ده سال پيش فرصت ديدار او و "ترجمان"ـش بودن در دو نشست ادبی در تهران و قم فرصتی بود که غیرمنتظره پیش آمد . البته که نمی دانستیم ... ولی اواخر عمرش بود ؛ مدت کوتاهی پس از بازگشتش به دمشق خبر وفاتش رسید . بی حوصله بود . و بی اعتنا . به همه کس ؛ حتی دوستان و همراهانش . و تنگ خلق . سفرنامه ی ايرانش را بعدها هم سفرش "مدين الموسوي" ـ که بعدها سیاستمدار از آب درآمد ـ در مجله اش "القصب" نوشت  (و در آن از جمله من حقير را کمی تا قسمتی "نواخته" بود) ؛ ... يک سفر روتين ، از سر نياز ، دیرهنگام و نزدیک قضا شدن . البیاتي البته پیش تر ازآن هم به ايران آمده بود ؛ اما "پیش از انقلاب" . مرد از درون مکیده شده بود . سالیان دم خمره و سيگارهایی که پشت سر هم روشن و خاموش می شد حسابی رس او را کشيده بود . روی میز ، جلوی رویش ، همیشه دو پاکت سيگار بود . در قم بهانه جويانه به بچه های "کتاب خانه ی تخصصی ادبيات" نهيب سيگارهايش را می زد ؛ انگار می ترسيد با یک پاکت به سر ببرد . در آن سفرش کسی به یاد ندارد که لب خندی از او دیده باشد . و از همه بی اعتناتر ... به تمجيدهایی که از او می شد . و بی انگیزه به آنان که می خواستند سر حرف را با او باز کنند ... یا با او "ارتباط"ـی برقرار کنند . در هر دو نشست (والبته نشست های دیگر) از کتاب خانه اش گفت که در "جنگ خليج" به تاراج رفته بود ؛ و از جمله ترجمه ی آثارش به فارسی ... و درخواست کرد که اگر کسی ترجمه ی "چشمان سگان مرده" را که پیش از انقلاب به فارسی برگردانده شده بود به او بدهد ، او آخرین اثرش "نصوص شرقية" (متونی از شرق) را به آن فرد هديه خواهد کرد . کتاب البته در کتاب خانه ی تخصصی ادبیات بود . اما جرأت نکردم کتاب را حتی به او نشان بدهم ... یا حتی خبرش کنم که هست . چون می دانستم آن را توی جیب عریض داخل کتش می گذاشت ؛ و با خود می برد . در آن صورت باید بازخواست های رئیس را هم جواب می دادم ... او که کتاب را از "دوست"ـش عبدالوهاب البياتي دريغ کرده بود .

و اکنون به آن "دل خوشی" می انديشم .

o عـلـيـرضـا لـبـش

o ترجمة : فرزدق الأسدي

دوست ـ دیگر می شود گفت ـ کهن من علیرضا لبش اين اواخر اولين مجموعه ی خود را تحت عنوان "خنده در مراسم تدفين" به چاپ رسانده است . این مجموعه در آن واحد دربردارنده ی شعرهای کوتاه و طرح ها و کاریکاتورهایی که عمدتاً دست به دست هم می دهند تا یک مضمون را شکل دهند . والبته شعرها و طرح های مستقل در مجموعه نیز فراوان اند . این مجموعه را 99 طرح و شعر شکل می دهد ؛ و در نوع خود کار تازه و ماندگاری ست . به علت رعایت کپی رایت نمی توان کل مجموعه را برای دانلود گذاشت ... اما 23 طرح و شعر برگزیده را به هم­راه ترجمه می توانید از لینک زیر دانلود کنید :

http://www.mediafire.com/?3lqlnzyzzm5

صدرت مؤخراً أول مجموعة أدبية و فنية لصديقي القديم ـ رغم أنه شابا ـ "علي رضا لـَبـِش" (Alireza Labesh) . و هي مجموعة شعرية إضافة إلی أنها مجموعة تخطيطات أو کاريکاتيرات يحاکي أحدها الآخر . فبعض الأشعار هي من وحي الرسوم ، و بعض الرسوم من وحي الأشعار ؛ والبعض ... يعزف کل علی وتره من دون أن يکون له صلة بالآخر ؛ و من دون أن يجهل لبش ـ طبعاً ـ حسن تجالس الأعمال إلی بعضها الآخر . المجموعة تحمل في قسط کبير منها النبرة الهزلية . و هذا أیضاً ما يوحيه عنوان الکتاب "الضحك في الجنازة" . و ترکز عليه مقدمة الکتاب التي يبتدأها لبش بشکل مفاجیء و هو يقول : « کان من الممکن لهذه المقدمة أن تکون لوحة خلابة قد رسمها طفل في التاسعة من العمر في ورشة الرسم ؛ و قد أفسدها معلمه بتوقيع کبير و من دون محل عليها . لکن لسوء الحظ أو لحسنه يجب أن أطلعکم أن هذه هي مقدمة ؛ بکل الميزات التي تحملها المقدمات الأخری ، التي لا تقرأ أبداً ؛ و تعتبر دائماً عبئاً زائداً علی الکتاب ، لکنها يجب أن تکون ، و يعمد فيها الکاتب علی شرح هدفه من إعداد الکتاب و طباعته ؛ و يشکر في خاتمتها أشخاصاً ؛ و يری نفسه هناك مداناً لألطاف آخرين . و لکن و بما أنني لم أدعي الـتفکيکية يوماً ؛ و أری لکل بنية مغزی ... لذلك أسير علی النمط العام للمقدمات . و ربما تکون نهاية "تفکيکـ"ـي  أن أشکر و أدان للآخرين في البداية و بعد ذلك أعمد علی شرح سبب إعداد هذه المجموعة لمتلقيها . و لعلمکم ... سوف لن أفعل هذا حتی ! » والطريف في الأمر أن المقدمة تحمل عنوان "مقدمة لکي لا تـُقرأ" !

يمکنکم تحميل 23 مقطوعة من هذا الکتاب مع التخطیطات المرفقة بها علی هذا الرابط :

http://www.mediafire.com/?3lqlnzyzzm5

(ألف)
هو الشعر يأتي
لا تفرّوا
إنما هي الکلمة
قد صارت جبلا
      قد صارت بحرا  .

(ب)

بالشعر

أهرب نحو عزلتي

و أجتاز عزلتي

واصلا ً إلى عزلة العالم .

(ج)

مع الشعر يذهب

كل ما يذهب

ويالشاعرية الموت

و هو يحوم حول رؤوسنا !